باطنى است و آن متناسب با طبيعت صلاة است و از اين رو صلاة در آن‌جا مفرد و به نحو جنس ذكر شده ، و محافظت در اين آيه مربوط به افراد نماز است نظير مراعات ترتيب ميان آنها و حفظ اوقات و لحاظ شرايط و موانع ، و اين امر مربوط به افراد است و از اين جهت صلاة در اين‌جا جمع آمده است . أُولئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ * الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ يعنى : آنها هستند كه ارث‌بَران‌اند ، همان كسانى كه فردوس را ارث مىبرند - باغ پر ميوهء خاص از بهشت را يا بهشت مخصوص را - و آنها در آن‌جا جاودان‌اند . اطلاق ارث بر مالك‌شدن بهشت به عنوان تشبيه است ، زيرا تملك مال به ارث قوىترين و بهترين ملكيت‌هاست و بهشتيان ملكيت ثابت و بىترديد و ابدى دارند . و يا آن‌كه در روايات اهل‌بيت وحى عليهم السلام است كه هيچ يك از مردم نيست مگر اين كه او را در آخرت دو خانه است ، يكى در بهشت و يكى در دوزخ . پس اگر كسى بميرد و به جهنم رود خانهء بهشتى او را مؤمنان ارث مىبرند . و در دعاهاى وارده دارد : اللّهمَّ أكرمنى بِهَوانِ مَن شِئْتَ مِن خَلقِك ، ولا تُهِنّى بِكَرامةِ أحدٍ مِن اولئِكَ . « 1 » وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِن طِينٍ « 12 » ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِى قَرَارٍ مَّكِينٍ « 13 » ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَاماً فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْماً ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ « 14 » ثُمَّ إِنَّكُم بَعْدَ ذلِكَ لَمَيِّتُونَ « 15 » ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ « 16 »

--> ( 1 ) . خدايا ، در برابر خواركردن هر يك از آفريدگانت كه خواهى مرا گرامى دار ، و در برابر گرامىداشتن احدى از آنان مرا خوار مساز .